ากคุณเป็นคนหนึ่ง
ที่ต้องอยู่ในกล่อง-
สี่เหลี่ยมเกือบทั้งวัน
ทั้งในที่ทำงานและที่บ้าน
คุณต้องการพักผ่อน
หนีไปจากสิ่งเหล่านี้ สวนดีๆ
ลานกว้างๆ ต้นไม้ใหญ่
คือที่พักผ่อนแห่งใหม่ที่ดี
ที่สุด หลับตานึกภาพสวนงาม
ของคุณที่เหลือปล่อยให้เป็น
หน้าที่ของเรา
 




 


ออกให้ปุถุชนสามัญได้มีโอกาสเป็นเจ้าของ ได้สัมผัสถึงความงดงามและความสงบแห่งดินแดนอันลี้ลับแห่งพระเป็นเจ้า คำว่า "paradise" ที่แปลว่าสวรรค์นั้น จากรากศัพท์ในภาษาเปอร์เชีย ก็คือคำๆเดียวกับศัพท์ที่ใช้เรียก "สวน "ดังนั้น สวน ก็คือ แดนสวรรค์นั่นเอง ไม่ว่าคุณจะมีสวนแบบใดก็ตาม สวนนั้นคือแดนสวรรค์ส่วนตัวสำหรับคุณ เนื่องจากเราทุกคนมีความแตก ต่างกัน ภาพลักษณ์แห่งสวนสวรรค์ของทุกคนจึงแตกต่างกันไปด้วย ดังนั้นแล้วจึงไม่มีสวนแห่งใดที่เหมือนกันเลย
กระนั้นก็ตาม มิได้หมายความว่าความสุขจากการที่ได้สร้าง ได้ทำ และได้มีสวนจะแตกต่างกันไป ผู้มีสวนทุกคนคง จะเข้าใจดีว่าความสุขจากการมีสวนนั้น มิได้มีจุดใหญ่ใจความอยู่ที่การได้เดิน ได้ทานอาหาร หรือได้นั่งเล่นอยู่ในสวนเพียง เท่านั้น หากแต่อยู่ที่การได้สร้าง ได้ทำและได้ดูแลสวนอย่างใกล้ชิดต่างหาก
ในสภาพสังคมที่ดึงเราห่างไกลธรรมชาติออกไปทุกที ก่อให้เกิดสภาวะอันไม่สมดุลแห่งจิตใจขึ้นโดยที่เราไม่รู้ตัว วัตถุ ดึงเราห่างออกจากตัวเราทุกขณะ ดังนั้นการได้มี การสร้าง และการดูแลสวน จึงเป็นวิถีทางหนึ่งที่สามารถช่วยให้เราใกล้ชิด ธรรมชาติมากขึ้น ในขณะเดียวกันก็สามารถฟื้นฟู และเสริมสร้างสภาวะสมดุลแห่งสภาพจิตใจให้เกิดขึ้นได้อย่างง่ายดาย เมื่อเราดูแลสวน ขณะที่เรารดน้ำต้นไม้หรือถอนวัชพืช ในขณะเดียวกันนั้นเอง สวนก็กำลังดูแลเราด้วยเช่นกัน เมื่อเป็นเช่นนี้ แล้วการดูแลสวนจึงไม่ใช่ภาระหน้าที่ หากแต่เปรียบเสมือนคุณค่าแห่งการที่ได้ครอบครองส่วนหนึ่งของสวรรค์นั่นทีเดียว การรักษาสมดุลในสภาพแวดล้อมที่สร้างขึ้น ให้เหมือนหรือละม้ายกับสมดุลที่ดำรงอยู่ในธรรมชาติจึงเป็นหน้าที่ของผู้ออก แบบและผู้ดูแลรักษาที่สร้างสวนนั้นๆขึ้น ผู้ออกแบบจึงต้องมีความรู้ ความเข้าใจที่เกิดจากการเฝ้าสังเกตกิริยา ปฏิกิริยา และความสมดุลขององค์ประกอบต่างๆ ด้วยเหตุนี้เราจึงได้มีสวนสามฤดู สวนฤดูร้อน สวนฤดูหนาว เกิดขึ้น เนื่องจากผู้ออก แบบมีความเข้าใจเรื่องพันธุ์ไม้และการดูแล มากพอที่จะกำหนดได้ว่า สวนนั้นจะมีไม้ดอกที่บานในเวลาใดมาอยู่ร่วมกัน ไม่ว่าสวนนั้นจะอยู่ในสถานที่ใดบนโลก สวนยังคงเป็นสวน พาหนะสู่สมดุลของจิตใจที่วิเศษ สวนใดที่ต้นไม้ไม่ได้รับการตัด แต่งดูแล สวนใดที่ก้อนหินสั่นคลอนและร่วงกระจาย ก็เท่ากับว่าชีพจรแห่งสวนนั้นได้ดับสิ้นลง ประโยชน์และคุณค่าใดที่สวน เคยก่อเกื้อให้เกิดขึ้นก็ดับสิ้นลงพร้อมกัน ฉะนั้นแล้วการเอาใจใส่ดูแลสวนจึงไม่ใช่เป็นเพียงภาระหน้าที่ หากแต่เป็นส่วนหนึ่ง ของคุณค่าแห่งการที่มนุษย์ได้มีโอกาสครอบครองส่วนหนึ่งของสวนสวรรค์นั่นเอง